सखी

सखी

डोळे मिटले, सखी तरिहि, पापण्यातुनी, फडफडते  

माझ्या हृदयी, श्वास म्हणूनी, क्षणाक्षणाला, धडधडते ||धृ||

तिच्या स्वरांनी, सकाळ होते, सायंकाळी, तिच्या स्मृती

विरह सखीचा, इतुका हट्टी, धरणी देखील, कळवळते 1

सखी चांदणे मुखी चंद्रमा मजला सुखवी या राती

प्रेम सखीचे इतुके लाघव काळजामध्ये लुकलुकते 2

पौर्णिमेचा चंद्र लाजरा मुखी घेउनी निजते ती

आस सखीची विषासारखी रक्तामधुनी भिनाभिनते 3

पुन्हा  बापड्या देहावरती आठवणीचा पडे सडा

नयनी माझ्या तिची बाहुली सावलीपरी वणवणते 4

कडे कपाऱ्या झाडे बोलती नद्या संगती तिच्या कथा

भोवऱ्यापरि सखी सारखी मनाभोवती भिरभिरते 5

रात्र वाटते मज चुकलेली  जेंव्हा सरते तिच्याविना

उगी छेडती तिचीच स्वप्ने झोप शेवटी हळहळते 6

मन माझे भावूकवेडे तिच्याविना गं तळमळते

सारे सारे क्षुद्र मानुनी तिच्याभोवती घुटमळते 7

केंव्हा तिजला कळेल सगळे मजला ठाऊक नाही ते

तोवर माझे असले जिणे मला काय ते परवडते 8

प्रणव कानिटकर