नवलाई
चैतन्याची चैत्र् पहाट घेऊन आली नवलाई
इतुकी सुंदर मज सखी कधी या आधी ना दिसलेली
तव नयनातून झरझरणारा अश्रू केवढा कळवळतो
तुझ्या डोळी राहण्यासाठी तो माझ्या परि तडफडतो
तू मला दिलेला गुलाब अजुनी माझ्यापाशी आहे
तो लाल राहावा म्हणूनी माझे रक्त वाहतो आहे
सखे एकदा माझ्यासाठी उघड पापणी मिटलेली
इतुकी सुंदर मज सखी कधी या आधी ना दिसलेली १
गालांवरती तिच्या तरारे चंद्र, तारका अन नक्षत्रही
गगनापेक्षा धरती वरती प्रेम ओसंडूनी वाही
कुणास ठाऊक आज का बरे पूर्ण नव्याने दिसताहे
मजला काही जुनेच अजुनी क्षणोक्षणी स्मरते आहे
शरीर थंड अन हृदय बंद सखी शांत निजलेली
इतुकी सुंदर मज सखी कधी या आधी ना दिसलेली २
प्रणव कानिटकर
No comments:
Post a Comment